Na een herseninfarct medio 2011 dat Frans Mink zwaar havende, werd hem gaandeweg duidelijk dat de levenskwaliteit die hij nodig had nooit meer mogelijk zou zijn en besloot hij, tot het laatst eigenaar van zijn gedachten, tot een zelfgekozen einde.
Hij werd geboren op 11 januari 1950 in Rotterdam en overleed op 22 februari 2013, eveneens in Rotterdam, waar hij de laatste maanden in een kliniek verbleef. Zijn vormende jaren en werkzame leven bracht hij echter in Bergen op Zoom door.

Frans Mink was het prototype van de homo ludens, de spelende mens, zoals die voorgestaan werd door o.a. de kunstenaarsbeweging Cobra. Hij richtte samen met anderen Poëzie-uitgeverij WEL en stichting Drukwerk in de Marge op en in z'n eentje Doorgeverij Zinderend, was behalve in de literatuur ook actief op het gebied van beeldende kunst (hij studeerde aan de kunstacademie in Breda) en muziek (op dit gebied was hij autodidact). In zijn hoedanigheid van uitgever bracht hij in 1979 ‘Stadskoorts’ uit, de debuutbundel van Albert Hagenaars (WEL, 1979), en in 2005 ‘diens boek ‘Drijfjacht – De ongepubliceerde gedichten’ (Doorgeverij Zinderend, 2005). Zijn poëzie vertoont overeenkomst met die van o.a. K. Schippers en Cees Buddingh’ maar wordt vooral gekarakteriseerd door een mateloze verwondering om de schijnbaar allergewoonste zaken en gebeurtenissen en humor, variërend van milde ironie tot hilarische momenten. Ook is er vaak een filosofische verdieping.

Optreden op 6 juni 1974 tijdens een poëzie-avond in literair café De Moyses te Bergen op Zoom.

Frans met Rinus Mallee (gitarist) en Bert Bevers.

Op de Kunstmarkt 1974 te Bergen op Zoom met zijn juist ontmoete levenspartner Marianne Brouwers.

Tijdens zijn expositie in Galerie Valckesteyn in februari 1979. Foto: Albert Hagenaars.

Op de Cees van Dongen-Soiree in Galerie Valckesteyn in november 1979. Rechts Cees van Dongen. Foto Albert Hagenaars.

Bezig met de voorbereidingen van de viering van het 10-jarig bestaan van WEL, de poëzie-uitgeverij die Frans Mink hielp oprichten.

In restaurant Bali na de presentatie van de bloemlezing ‘Verzameld Werk’. V.l.n.r.: Harald Heijnen, Frans Mink, Albert Hagenaars, Kees Wagtmans, Geertje Bevers-Hoefnagels, Bert Bevers, Ferry van Ramele en Marianne Brouwers. Foto: 1995.

Boekpresentatie in literair café Den Hopsack in 1999: Zittend v.l.n.r.: Frans August Brocatus, Suzanne Binnemans, Frans Mink en Bert Bevers. Staand v.l.n.r.: Albert Hagenaars, Wim van Til, Hannie Rouweler, Lucienne Stassaert, Tony Rombouts, Joke van Leeuwen, Rik Wouters, Emma Crebolder, François Vermeulen, Paul Rigolle en Wilfried Adams.

In literair café Den Hopsack in Antwerpen, tijdens de presentatie van de bloemlezing ‘Langzaam juichen’. Foto: © Bert Bevers, 2000.

In Middelburg. Foto: © Albert Hagenaars, 26 maart 2005.

Met kunstenaar Ron Scherpenisse (links) en Bert Bevers. Foto: Geertje Hoefnagels.

Link naar een recensie van ‘Nacht van de arbeid’ (2008) van Frans Mink: http://deverborgenhoek.blogspot.nl/2010/05/fj-mink.html

In Galerie 13 te Bergen op Zoom tijdens de opening van zijn expositie.

Link naar een recensie van de poëziebundel ’50 01 11 329’’ (2010) van Frans Mink:
http://deverborgenhoek.blogspot.nl/2011/09/frans-mink-50-01-11-329.html

RICHTING VOLGEND LEVEN

Overledenen worden ruggelings opgebaard. 

Ook mijn moeder. Terwijl zij thuis in
bed toch ’t liefst op haar buik lag.
De armen onder ’t kussen. Het gezicht weg-
gedraaid van de wereld. Ogen richting dromenland.
Linkerbeen gestrekt/rechter-
knie, of andersom, opgetrokken. Dit

is ook mijn lievelingsligging.
Heb ik dus van mijn moeder.
Soms lagen wij, pa in de nachtdienst, syn-
chroon gespiegeld naast elkaar…
Mijn vader was meer een rugliggende snurker;
commandeerde over de wereld.
Heb ’t als zoon, niet als kloon, ooit één nacht tij-
dens een vakantie, bij ’m in bed
uitgehouden. Mijn moeder veertig jaar.
Liefde maakt doof.

Mocht ik slapend, op mijn buik,
het gezicht weggedraaid van de wereld,
ogen richting volgend leven, sterven,
moeten ze mij zo gewoon laten liggen.

Ewoud van Doorn, die tijdens de herdenking in de zaal van kunstenaarssocieteit Arsis (waar Frans Mink lid van was) gedichten van hem voorlas. Foto: AH, 1 maart 2013.

De Bode, 8 januari 2014.