LA VAGUE

Voor Erik Heyman en Michel Janssens  

De boze boodschap, de hardste,
langdurig gevreesd, afgehouden,
met tegenwoorden bezworen

woekert diep als koper, totdat ik me
niet meer kan vermannen maar op-
nieuw, openscheurend, vervrouw.

Al mijn armen slaan inwaarts,
stangen die geen ader, geen rib
sparen, geen verborgen gebod

want de warme golf van stonden
in het intiemste domein, van mij
naar haar en van haar naar hem,  

werd van gemis de repeterende breuk.

Dit gedicht werd gepubliceerd in de catalogus.