KUALA LUMPUR

City of idle hours, named after muddy
rivers which, like us, meet here in silence.
City in the grip of homesick blond clerks,
taken by mineworkers from all of Asia.

Clothes stick to the body, as in our house
with the roll-down shutters you always wanted closed.
Just as there: grey sky, tightly stretched membrane.
The dry clicks from the cricket field; heads

rolling into baskets. Going astray enlightens. In the sum
of misunderstandings, in the Brickfields of Indiatown,
I kneel before the neon of a commanding language,
digging for tin in your exhausted lap.

KUALA LUMPUR

Stad van trage stonden, genoemd naar modder-
stromen die, als wij, hier zwijgend samenkomen.
Stad in de klem van blonde klerken vol heimwee,
genomen door mijnwerkers uit heel Azië.

Kleren plakken er aan het lijf, zoals in ons huis
met de rolluiken, die dicht moesten blijven van jou.
Net als daar: grijze lucht, strakgespannen vlies.
De droge tikken vanaf het cricketveld; hoofden

rollen in manden. Verdwalen verheldert. In de som
van misverstanden, in de Brickfields van Indiatown,
kniel ik voor het neon van een gebiedende taal,
delf ik naar tin in jouw uitgeputte schoot.

From: Tropendrift / Tropical Drift, 2003. Translation: John Irons.