THE WORLD’S NAVEL

To a height of three thousand metres
the summit of Merapi soars up
out of a mist of never-ended stories.
 
Unabated smoke still curls up from the volcano
and sometimes, when the precepts
of the past are not complied with,

blood streams from the bowels
of the earth over her wooded flanks,
covering the plain with fertility.

Precisely here, just far enough from surveillance,
your nose slid over my neck and face
and snuffed up the scents of another

existence: cities, lies and texts,
taking over everything; for one instant
I stood empty at the abyss,

then you filled me with more years
of privation and memory of what
could have been than I had ever known.

Riveted together on this ledge of lava,
you opened up your mouth to what now bound us:
a life in each other, bonded to Java.

English translation by John Irons

NAVEL VAN DE WERELD

Op drieduizend meter hoogte
rijst de top van de Merapi op
uit een mist van nooit voorbije verhalen.

Er kringelt altijd rook uit de vulkaan
en soms, wanneer niet is voldaan
aan de voorschriften van vroeger

stroomt het bloed uit het binnenste
der aarde over haar beboste flanken
en bedekt de vlakte met vruchtbaarheid.

Juist hier, net ver genoeg van toezicht,
schoof je neus over m’n hals en gezicht
en snoof je de geuren van een ander

bestaan op, steden, leugens, teksten
en nam alles over, één moment
stond ik leeg aan de afgrond,

toen vulde je me met meer jaren
van gemis en herinnering aan wat had
kunnen zijn dan ik ooit had ervaren.

Vastgeklonken op deze richel van lava,
ontsloot je je mond op wat ons nu verbond:
een leven in elkaar, verbonden met Java.

Uit de bundel ‘Bloedkrans’, In de Knipscheer, 2012

RITUEEL  

donkere stilte
klinkt heel lang na

hier en daar
zindert verlangen
onder het oppervlak

en een zucht maakt kringen

het  ritueel speelt zich
nog steeds af
het gaat al eeuwen
niet anders

Marije Kos

Gedicht van Kees van Meel volgt

www.deborahjacobsmuziek.nl