index

PUBLICATIE IN BRABANT CULTUREEL



In het decembernummer van Brabant Cultureel werden onderstaande vier gedichten gepubliceerd, afkomstig uit een nieuwe reeks. Naar BN/De Stem op 20 december berichtte, is dit tevens het laatste nummer van het blad, dat al 61 jaar bestaat. Gedeputeerde Staten zetten de subsidie van 70.000 euro per jaar stop per 1 januari 2013.
Brabant Cultureel is de opvolger van Brabantia Nostra, dat lange tijd werd uitgegeven door het in 1837 opgerichte Noordbrabants Genootschap

 

 

PROLOOG

De kerkvorst, na ampel beraad, verhief zich
en zeide met luide stem tot de genodigden:
ďLaat ook hem die hier na mij zetelt
doordrongen zijn van het belang van godsvrucht,
vertrouwen, liefde, saamhorigheid, deemoed
en bovenal het inzicht dat de Heilige Geest
ons middels talloze beelden aan Hem bindt.

Vrij vertaald naar een fragment uit een 15e-eeuwse kroniek

 

 

DE TRIPTIEK VAN GENT

 

Toen knarsten de luiken open en klonk

gezang en, boven de fontein van het leven,

een teder mekkeren van angst, en genot,

 

te hoog voor een litanie om genade.

 

Dan in bloed gesmoord gereutel, het zachte

zagen van de rechtvaardige rechter

die zich liefdevol over het altaar boog

 

tot het retabel weer langzaam sloot.

 

Het toont nu de kelk met slangen

van de Evangelist en de wijsvinger

van de Doper die het raadsel verraadt

 

van de straling in deze donkere stad:

 

het met krijtpoeder, lijm en pigmentolie

bestreken eigen gelaat, hemels blatend

om meer dan een tijdelijke dood

 

onder het bespatte gewelf.

 

 

 

DE TOREN VAN MECHELEN

Vanuit poeren, naar verluidt op huiden,
verheft de toren zich tot voorbij het punt
waar aardse middelen, door zonden belast,

ondanks ontelbare aflaten tekort schoten.

Boven de kamer in de top, opslagplaats
voor meer dan assche, blijft de ruimte
ter Rumoldus ere gereserveerd

want eens slaat Hij alsnog de verbinding,

door Keldermans voorzien, met de almacht
in het eeuwige blauw en goud van onze
kleverige kinderboeken, paradijs van schuld

voor wie zich er hier al door laat verteren.

Baken in de Vlaamse vlakte, teken
van het streven tot over het sterven heen,
verlengt hij onze blik tot die hogere trans

die verstomt en verblindt.

 

 

DE HYPERLINK VAN DEN BOSCH

 

Trager dan de bacteriŽn, mossen

en gassen die hen verweren, wringen

honderden wezens zich over luchtbogen,

 

in wimbergen en onder pinakels.

 

Daar spelen de dwazen en demonen,

en staan in trillend gelid de hertogen

in het koor om een hogere macht

 

dan die zij bij leven als Brabant beleefden.

 

En daar zuchten de in eigen vroomheid

bevangen heiligen, gedwongen te tonen

dat al onze vragen om troost en begrip

 

maar vooral geloof onvermijdelijk zijn.

 

En hier wacht de engel van de telefoon

met de ene toets naar Gods almacht

op diens verdrievoudigd antwoord

 

om ons, als toen, te verstarren in schrik.


index