index



 


Ontwerp: Hans Lodewijkx




VIER GEDICHTEN ALS VOORPUBLICATIE IN BRABANT CULTUREEL

Voor de tweede keer publiceerde Brabant Cultureel gedichten van Albert Hagenaars als voorpublicatie uit diens bundel 'Pelgrimsgrond'.

Op 28 september 2020 verschenen in de rubriek Brabant Literair eerst drie gedichten uit de afdeling 'Te Woord', die geheel aan dichters is gewijd. Die drie verzen zijn: 'Crénom - Charles Baudelaire', 'Braakland - T.S. Eliot' en 'Onder de sneeuw - Paul Celan'.

Op 27 juli 2021 werden vier onderstaande gedichten uit de afdeling 'Snijwerk' opgenomen, die onder invloed van films is ontstaan.






VIRUS

Der Tod in Venedig

Een novelle. Een film. Een gedicht.
Daartussen herkenning, kloppende passie
en de noodzaak die drievoudig te weerstaan.

Geen geeft toe wat steeds weer wringt.

De stad schilfert en vlekt van schoonheid.
Op het Lido, in de paviljoens en eetzalen,
kruisen blikken van oude ogen die van jonge.

Geen legt lavendel tussen de nog gladde lakens.

Niet te uiten woorden schuilen
tussen jankende violen, ongehoord lange scènes
met gefilterd licht, beladen beeldspraak.

Geen ontknoopt het nieuwe vest, de pantalon.

Meer en meer lege plekken op het strand,
de dag klam, het licht schel, de tijd haast voorbij.

Fijne vingers, aarzelende lippen, strakste huid.

Zwart drupt uit het zwarte haar, in het zand.








UITWEG

Dead Poets Society

De jaren vijftig. Altijd.
De heuvels van Vermont. Overal.
Jongenscolleges, onverbiddelijke regels.

Dan, die ene docent over geheim genootschap:
gedichten in een grot en riten, eerste geloof
in een buitengewoon leven, de gedroomde rol.

Behalve geboden en verboden nu ook aansporing,
niet langer het wegredeneren van raadsels
maar het zwelgen in wat al schemerde.

"Geniet van elk moment; overdenk de gevolgen".
Diamant in roeping is harder dan kristal in talent.

Een koord, capsules, met mes in bad. Het pistool.

Woekeren met pijn en spijt zal hij, de vader
die hem verplichtte te helen, levens te redden.

En toegeven dat hij toegaf zal hij, de vriend
die verraad pleegde, meer uit liefde dan uit angst
maar meer nog uit eigenbelang.

Zegeverliezend staan de klasgenoten
op hun schrijfbank,

staan ze op.








MET GESPITSTE OREN

Das Leben der Anderen

Geduld in overvloed. Geen woord teveel.

Hij beslaat de toegewezen zolder met discipline
en luistert routineus het alledaagse leven,
al hun banaliteiten beneden af,

neemt elk telefoongesprek op, noteert,
luistert zich dan tegen wil en dank langzaam open.

Niet te voorkomen dat de zij bezit van zijn kruis
neemt en de hij van zijn geloof in het ware systeem,
het werk voor het eerst vragen oproept.

Onder hem strelen handen dijen, tikken ze
zinnen die vervoeren, spelen die nooit meer
te vergeten Sonate vom guten Menschen

en hij geeft toe aan wat hen drijft, vervangt uitspraken,
vervalst meer dan rapporten als bescherming

want weet dat dikkere vingers vrouwen dwingen,
op de achterbank van een dienstauto,
zich een weg wringen,

gevaarlijker toetsen indrukken,

blijven stinken naar macht.








KLIMAATVERANDERING

45 Years

Elkaar geloven te kennen, door en door,
kunnen zien hoe jaar na jaar vertrouwen
bijna onmerkbaar over de eigen ander slibt

en horen hoe een enkel woord niet alleen
meer alles zegt maar ook niets.

Op de verre gletsjer, die tergend snel
naar beneden schuift, smelt de sneeuw

en het ijs daaronder toont steeds helderder
haar zwarte diepte en wat die verzwolg.

Liefhebben, het falend mannenlijf
ten spijt, strelen en likken naar herinnering
aan het gehijg en gekef, het gelieg.

Op de koude zolder wachten foto's
om in achterdocht te worden gevonden.

Tegen nog altijd witte bergen poseert daar
in volle bloei, volledig van geluk, de vrouw
vóór zijn vrouw, net voor de val.

Zonder geluid viel ze, achterover,
zoals zijzelf nu moet kijken naar wat vrijkomt:

gruis, geschuurde stammen en vlees
dat zacht krakend om hen heen groeit,

als nooit meer ongeboren kind.




Klik hier voor de betreffende link van Brabant Cultureel






index