ZIENDEROGEN
 
Prasat Bayon
 
Nergens werd intenser gekeken,
zwijgender gezag uitgeoefend,
dan in deze tempel, die twee regimes bindt,
 
dat van de tien maanden voldragen man
en dat van Brahma, de dichter uit het gouden ei.
 
Op alle torens hetzelfde gezicht met glimlach
en starre blik, voor iedere windrichting n.
 
Deze ogen bevalen vanuit het hart van het rijk
tot ver voorbij de grens, enig vluchtbereik.
 
Waarom wij, blinden uit de nabije toekomst,
in dit samengebalde zien wilden verschijnen?
 
Vermeerderd maar doorgrond staren wij
terug, geloven steeds minder te weten
over de wet die zich nu hernieuwd doet gelden,
 
ons van onszelf vervreemdt in schaamte
 
om te lang vertrouwde schijn.
 
 
E-zine De Schaal van Digther, 3 mei 2022



EL TRANSITO
 
Toledo
 
Toen Elijah ben Joseph na zoveel levens
weer jood mocht zijn, zonder vrees belijden,
 
zag hij de wereld niet langer slechts
in het schijnsel van de gunst van de Hoogste.
 
Aan de Taag, in geleende tijd, bestudeerde hij
dagelijks de waarheid van licht en water, bad
en bedacht ordening als was niets voorgevallen.
 
De stad opende zich weer voor pelgrims;
een vrouw zonder geweten, zonder eer.
 
In beklemmende dromen met almaar
langere trappen daalde hij in El Transito af.
 
De gangen in de heuvel van smarten lagen
dan nog vol. Hij zag er zich aan de rivier.
 
Wat kostte een bekentenis in de jaren
van verwarring en inkeer? Wat bracht die op?
 
Zacht duwde hij haar vlees van zich af,
begaf zich in geklater van cijfers voor letters,
 
waarder dan god.
 
 
E-zine De Schaal van Digther, 4 mei 2022



STAVKIRKE
 
Vikyri
 
Schonkige heuvel. Verzakte zerken. Uitzicht
op bergen, sneeuw nog in de oksels,
en de blauwe spiegel van de Sognefjord.
 
Op de toren van gestapelde daken kijken
nekstrekkende drakenkoppen zich weg,
vertes waar karven op voeren in.
 
Motieven in tot steen verstard hout-
snijwerk doen nog altijd wat ze moesten doen.
 
Kieren tussen beteerde planken laten toe
te ervaren hoe de wachtende ruimte
oplaadt aan ieder loeren en gissen.
 
Omgeven door verweerde staven gloeit
daar, tot altaar verlaagd, een hrgr op
dat gewijde messen en vlees weergaf
 
en nu schimmelende lucht, kimmen
en het bloedzwarte water in onze ogen
 
achter ons.
 
 
E-zine De Schaal van Digther, 5 mei 2022