ATELIERBEZOEK
 
Voor Jan Wessendorp
 
De stad slaapt. Over de Oosterschelde, die nu
een oceaan wil zijn, waaien op jouw werkhuis
in het havenkwartier bittere geuren van vroeger aan.
 
Ik breek baan en zie je staan in het grondeloze
blauw van de Javaanse nacht, starend
naar de lijnen van je lijven op het linnen,
 
die heviger golven al, verstrengeld raken,
tussen vleugels hun geslacht ontvouwen
en dat verliezen om in elkaar over te gaan.
 
Ik mis de kinderstem die onhoorbaar hoog
over de tijd zingt dat dit verschil nog geen naam
mocht hebben maar ik zie hem wel
 
want hier ontstaat en vergaat,
hier wordt zwijgend geboren en gestorven,
 
hier wordt overleden om te overleven.
 
 
 
 
 
DOORGANG
 
Voor Jan Wessendorp
 
Anders dan de ervaren armen en handen
werken zijn ogen onverminderd door,
geven vanuit innerlijke visie kracht
aan wat het lichaam niet meer vermag.
 
Waar kleuren niet langer op linnen
en karton maar al in tubes verdrogen,
het atelier niet meer als vanouds zindert,
woedt de wil tot weergaloos scheppen;
 
voedt zijn honger naar de zuiverheid
van de wereld óm onze wereld
de laaiende leegte met voorstellingen
van smart, van overgave, van genade.


 

Bloemlezing ‘Lichtende grenzen’, gepresenteerd op 1 juni 2024 in Galerie Arsis.